Η ταινία, ολόκληρη στο youtube. Παρακολουθήστε σε 720p high definition, με η χωρίς αγγλικούς υπότιτλους.

Η σελίδα της ταινίας στο facebook.

Στο παραπάνω βίντεο από τους Φωκίωνα Μπόγρη & Κώστα Γεωργίου, οι δύο ηθοποιοί επιστρέφουν στο “Σπιρτόκουτο” μετά απο μία δεκαετία. Τα σεμινάρια υποκριτικής κινηματογράφου του Κώστα Ξυκομηνού (“Βουράκης” στην “Κάθαρση”) και του Ερρίκου Λίτση, έχουν ως βασικό σκοπό την εξοικίωση του νέου ηθοποιού με την κάμερα.

Σεμινάριο υποκριτικής κινηματογράφου σε συνθήκες γυρίσματος από τους ηθοποιούς Ερρίκο Λίτση και Κώστα Ξυκομηνό (Σπιρτόκουτο, Η ψυχή στο στόμα, Παρέες, Delivery κλπ). Τα μαθήματα διαρκούν 10 ημέρες (2πενθήμερα) και σκοπό έχουν την εξοικείωση του νέου ηθοποιού με την κάμερα, την αυτοσυγκέντρωση, την ανάπτυξη της φαντασίας του, τη διαθεσιμότητά του και την εξάσκηση των εκφραστικών του μέσων ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του κινηματογραφικού έργου. Το σεμινάριο θα φιλοξενηθεί στο Θέατρο Βικτώρια, Μαγνησίας 5 (Γ’Σεπτεμβρίου 119), από 20/6 έως 1/7 , από 18:00 έως 22:30. Πληροφορίες και κρατήσεις στο τηλ.: 6986361254

(αναδημοσιεύουμε το παρακάτω κείμενο που κυκλοφορεί στο facebook)

Στην περιοχή της Δάφνης, ακριβώς έξω από το μετρό, υπάρχει ένας κινηματογράφος που ίσως κάποιοι τον ξέρετε, “Ατλαντίς”. Ο κινηματογράφος αυτός υπάρχει από πολύ παλιά και πριν κάποια χρόνια ανακαινίστηκε. Έχει 2 αίθουσες εκ των οποίων η μία τεράστια,με υπερβολικά βολικά καθίσματα και τεράστια οθόνη. Δυστυχώς το καινούργιο village λίγο πιο κάτω επειδή είναι πιο trendy τραβάει περισσότερο κόσμο. Τα village με τις μικροσκοπικές αίθουσες-κουτιά και το εισιτήριο που παρακαλώ έχει φτάσει τα 9euro και σε λίγο τα 10euro (αν δεν έχει πάει ήδη) τραβάει τον κόσμο αφού προσφέρει περισσότερη ψυχαγωγία (εμπορικό κέντρο,fast food,λούνα πάρκ,χλίδα κτλ).

Το Ατλαντίς λοιπόν,αυτός ο πραγματικά πανέμορφος κινηματογράφος κινδυνεύει να βάλει λουκέτο! Έφτασε λοιπόν η στιγμή να σας ανακοινώσω την προσφορά που έχει βάλει εδώ και λίγο καιρό με σκοπό προφανώς να κερδίσει πάλι την παλιά του πελατεία.

ΚΑΘΕ ΤΕΤΑΡΤΗ ΒΛΕΠΕΙΣ ΤΑΙΝΙΑ ΜΟΝΟ ΜΕ 4EURO!!!

Αν λοιπόν έχετε βαρεθεί να χαλάτε μια περιούσια για να πάτε ένα cinema… Αν έχετε σταματήσει να πηγαίνετε και κατεβάζετε τις ταινίες από το ίντερνετ… Τότε μπορείτε να πάτε μια ωραιότατη Τετάρτη που δεν γίνεται και πανικός από κόσμο και να παρακολουθήσετε την ταινία που σας ενδιαφέρει!

Όσο για το ίντερνετ καταλαβαίνω ότι είναι μια εύκολη λύση αλλά ας μην ξεχνάμε ότι όσο καλή οθόνη και να έχεις δεν θα φτάσεις ποτέ τη μαγεία του κινηματογράφου! Τώρα με 4euro είναι ακόμα πιο εύκολο!

Τα παρακάτω γράφει ο Δημήτρης Μανιάτης για τον Φωκίωνα Μπόγρη και το 9ο Φεστιβάλ Cult Ελληνικού Κινηματογράφου σε άρθρο του στα σημερινά “Νέα“:

«Ηταν µια ταινία εκδίκησης, µε µικρό µπάτζετ και χίλιες θυσίες. Από δικές µου αποταµιεύσεις αλλά και από χρήµατα που βρήκα όταν πούλησα τη συλλογή µου από 2.000 βιντεοκασέτες. Προσωπικά µε ενδιέφερε να πάω ένα βήµα πιο πέρα από το ερασιτεχνικό. Η ταινία δεν παίρνει πολύ στα σοβαρά τον εαυτό της. Βασικά έδειχνε την αγάπη µου για τα b-movies και τον αυτοσαρκασµό µου. Τώρα ετοιµάζω ένα σενάριο µετον ηθοποιό Κώστα Ξυκοµηνό», αναφέρει. Τι είναι όµως cult; τον ρωτάω στο φουαγιέ του Gagarin. «Είναι το εκκεντρικό µε τον µικρό κύκλο φανατικών οπαδών», απαντά…

Περισσότερα εδώ.

Μία εναλλακτική πρόταση για την γιορτη του έρωτα: προβολή της ταινίας ΚΑΘΑΡΣΗ του Φωκίωνα Μπόγρη και party με DJ set απο τους συντελεστές της ταινίας.

La Favorita Art Cafe (Ζαίμη & Τοσίτσα, Εξάρχεια)

Δευτέρα 14 Φεβρουαρίου         be there at 21.00. screening time: 21.45

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Ο σκηνοθέτης Γιάννης Οικονομίδης (Σπιρτόκουτο, Η Ψυχή στο Στόμα, Μαχαιροβγάλτης) οργανώνει σεμινάριο κινηματογραφικής υποκριτικής το οποίο απευθύνεται σε ηθοποιούς και σπουδαστές δραματικών σχολών. Ο κύκλος του σεμιναρίου περιλαμβάνει δέκα πεντάωρα μαθήματα που θα πραγματοποιηθούν από 5 Μαρτίου και για πέντε συνεχή Σαββατοκύριακα στο πολιτιστικό κέντρο ΕΝΑΣΤΡΟΝ στα Εξάρχεια. Για πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής από τις 10 Φεβρουαρίου 2011, Δευτέρα έως Παρασκευή (11:00-15:00) στο τηλέφωνο 210 8257177. Ο αριθμός των συμμετεχόντων είναι περιορισμένος και θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

Συνέντευξη στον Μάνο Κανδεράκη

1)Μιλησε μου για την τελευταία σου δουλειά

Η Κάθαρση είναι μια ανεξάρτητη ταινία εκδίκησης που έκανα ουσιαστικά μόνος μου, με πολύ λίγα λεφτά. Αν σκεφτείς ότι δεν είχα ιδιαίτερες βλέψεις όταν ξεκίνησα να την φτιάχνω, η ταινία κατάφερε αρκετά. Ακούστηκε και έκανε μία μικρή πορεία. Ακόμα και οι κριτικοί την δέχτηκαν καλύτερα από ότι περίμενα. Άρα είμαι χαρούμενος για το πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα.

2) Μικρός ήσουν με μια κάμερα στο χέρι προσπαθώντας να “σκηνοθετήσεις” ακόμα και την πιο “καθημερινή” στιγμή;;

Όχι, ήμουν πολύ μικρός για να έχω «καλλιτεχνικές αναζητήσεις», έβλεπα όμως αρκετό σινεμά. Κυρίως κακό!

3) Πολλές φορές κάποια σημαντικά πράγματα για να γίνουν γνωστά κάποιος πρέπει να τα φέρει στην επιφάνεια. Το ενστερνίζεσαι αυτό στη δουλειά σου;

Για πολλούς κάτι είναι ασήμαντο μέχρι να γίνει ευρέως γνωστό. Εγώ πιστεύω πολύ στην δημιουργικότητα της αφάνειας- μέσα από το underground προέρχονται πολύ σημαντικά έργα, είτε μιλάμε για σινεμά, μουσική, κλπ. Το ζητούμενο είναι να εξελίσσεσαι πάνω σε αυτό που κάνεις. Αν καταφέρεις αυτό, θα ακολουθήσουν και τα υπόλοιπα. Και αν πάλι δεν έρθουν.. προχωράμε.

4) Ποιός είναι ο μεγαλύτερος εχθρός στη δουλειά σου και στη ζωή σου γενικότερα;

Είναι μάλλον η Ελλάδα και οι άνθρωποι της. Σίγουρα δεν σε βοηθάει να ζήσεις και να πραγματοποιήσεις τους στόχους σου, μάλλον το αντίθετο.

5)Περιέγραψε λίγο τη παιδική σου ηλικία. Δηλαδή σαν μαθητής χάζευες έξω από το παράθυρο με την καθηγήτρια να επιχειρεί να σε επαναφέρει, όπως οι πιο πολλοί καλλιτέχνες;

Χάζευα αρκετά ναι, δεν συμπαθούσα πολύ τα γράμματα και το περιβάλλον του σχολείου. Με συμμαθητές και καθηγητές δεν είχα και τις πιο καλές σχέσεις. Έπρεπε να φτάσω το λύκειο για να αρχίσω κάπως να προσαρμόζομαι.

6)Φοβάσαι ότι σε λίγα χρόνια μπορεί να είσαι και σου το εύχομαι ένας από τους πιο γνωστούς σκηνοθέτες, και αυτό σε αλλάξει σαν άνθρωπο και χάσεις την ουσία σου, δηλαδή συμβιβαστείς;

Είναι ευχή και κατάρα μαζί αυτό. Το να είναι κάποιος γνωστός είναι και περιοριστικό. Εμένα δεν με απασχολεί γιατί ξεκίνησα με σκοπό να κάνω αυτό που πάντα γούσταρα- ταινίες. Τώρα αυτοί που πάνε για την διασημότητα θεωρώ ότι παίζουν το παιχνίδι για τους λάθος λόγους και ίσως να απογοητευτούν στο τέλος. Ok, να είναι κάποιος γνωστός μπορεί σίγουρα να τον βοηθήσει στο να κάνει τις ταινίες του ευκολότερα και καλύτερα. Αλλά μπορεί να είναι και παγίδα. Η «Κάθαρση» δεν ξέρω αν θα ήταν καλύτερη αν είχε μία κανονική παράγωγη από πίσω. Σίγουρα όμως θα ήταν μία διαφορετική ταινία. Εγώ σαν άγνωστος και ανεξάρτητος την έκανα ακριβώς όπως ήθελα, χωρίς περιορισμούς από κανέναν.

7)Ένας καλλιτέχνης πρέπει αναγκαστικά να είναι μοναχικός; Να βυθίζεται στον εαυτό του κλεισμένος σε ένα γραφείο και να πετάει χάρτινες μπαλίτσες στον κάδο απορριμμάτων;

Καλλιτέχνης ε? Ποιος εγώ? Λοιπόν η μοναξιά είναι κάτι που έχω βιώσει και εγώ, κυρίως στα παιδικά μου χρόνια. Τώρα προτιμώ να βρίσκομαι όσο περισσότερο δυνατόν δίπλα σε φίλους και ανθρώπους με τους οποίους έχω πράγματα να πω.

8)Ασχολείσαι με την πολιτική; Πώς βλέπεις την οικονομική κρίση, είμαστε ένα βήμα πριν την εξαθλίωση, ή ίσως η κρίση είναι η απαρχή μιας νέας τάξης πραγμάτων;

Δεν ασχολούμαι ιδιαίτερα, δεν ανήκω σε κάποιο πολιτικό χώρο και αυτό γιατί αδυνατώ να πιστέψω σε οποιονδήποτε πολιτικό. Τα βλέπω λίγο μαύρα τα πράγματα ναι, ίσως να βρισκόμαστε ένα βήμα πριν την καταστροφή. Υπάρχει ένα καζάνι μέσα στο οποίο βράζουμε και περιμένουμε να ξεχειλίσει. Αν υπάρχει μια νέα τάξη πραγμάτων, ελπίζω να προλάβουμε να τη ζήσουμε!

9)Ξαναγυρνάω στα παιδικά σου χρόνια, φαντάζομαι θα χες και συ πρότυπα. Ποιοί είναι αυτοί οι άνθρωποι που σε έκαναν να αγαπήσεις τον κλάδο και να ασχοληθείς, και ποια δεκαετία στον κινηματογράφο σε κέρδισε περισσότερο;

Στην προσχολική ηλικία, είχα δει το “Convoy” του Peckinpah και ήθελα να γίνω νταλικέρης. Αυτή την ταινία την έβλεπα σχεδόν καθημερινά τότε, για μεγάλο διάστημα. Οι γονείς μου με έκαναν να ενδιαφερθώ για το σινεμά- η μάνα έβλεπε ταινίες τρόμου και ο πατέρας δράσης. Τα 70s με κέρδισαν, μιας και κάποιες από τις πολύ πρώτες ταινίες που είδα ποτέ, προέρχονται από εκείνη την δεκαετία. Η ατμόσφαιρα και η αισθητική ταινιών εκείνης της εποχής είναι κάτι το μοναδικό, είναι πραγματικό σινεμά.

10)Αν είχες ένα μαγικό ραβδί που σου έδινε τη δυνατότητα να κάνεις τα αδύνατα δυνατά, την ουτοπία πραγματικότητα, τι θα έκανες;

Αυτό που είπες- θα έκανα την ουτοπία πραγματικότητα!

11)Αν σου έφερνα τώρα ένα σπρέυ και σου έλεγα πήγαινε βάψε ένα τοίχο στην Αθήνα. Τι θα έγραφες και ποιόν τοίχο θα έβαφες και γιατί;

Κάθαρση τώρα!

12)Τέλος μια ευχή για το blog “Υπαρκτός Σουρεαλισμός”

Να βλέπετε πολύ σινεμά και να συνεχίσετε για πάντα να κάνετε ότι σας γεμίζει.

Υπαρκτός Σουρεαλισμός: Συνεντευξη με τον σκηνοθέτη Φωκίωνα Μπόγρη

http://www.e-typos.com/entheta/20/dailyNewspaper20100923pp.pdf

Audio Visual Entertainment :: Κάθαρση